CLASSICS meets JAZZ: koncert wybitnych artystów muzyki klasycznej i jazzowej


Szczegóły wydarzenia


CLASSICS meets JAZZ: koncert wybitnych artystów muzyki klasycznej i jazzowej
 ONLINE + na MIEJSCU 

wykonawcy:
Iwona Handzlik – sopran
Tomasz Strahl – wiolonczela
Łukasz Długosz – flet
Małgorzata Zalewska – harfa
Gary Guthman – trąbka/ flugelhorn
Filip Wojciechowski – fortepian
Paweł Pańta – gitara basowa/ kontrabas
Cezary Konrad – perkusja

program:
Maurice Ravel – Vocalise-étude en forme de Habanera,
Reynaldo Hahn – L’énamourée, Si mes vers,
Gabriel Faure – Après un rêve, Pavane, Sicielienne,
Felix Mendelssohn Bartholdy – Auf Flügeln des   Gesanges,
Gary Guthman – Dalliance,
Bernard Andres – Chanson de Misericorde

Współorganizator: Fundacja Musica Docet
Partnerzy: GRAFIT Academy, JazzPRESS, RadioJAZZ oraz RDC
Projekt w ramach programu Narodowego Centrum Kultury „Kultura w sieci”

/ wstęp wolny /

Innowacyjny projekt powstaje w ramach programu Narodowego Centrum Kultury  „Kultura w sieci”  i jest realizowany pod opieką patronacką domu kultury PROM na Saskiej Kępie.

Koncert ten połączy utwory wykonywane przez solistów-wirtuozów muzyki klasycznej flecistę / wokalistkę / wiolonczelistę
i harfistkę, przejmowane i rozwijane improwizacyjnie przez kwartet znakomitych muzyków jazzowych w składzie trąbka / fortepian / kontrabas / perkusja. W wyrafinowanych utworach kameralnych muzyki poważnej skutecznie zacieraja się granice między klasyką, jazzem, muzyką improwizowaną i awangardą pomimo że Jazz i muzykę klasyczną zwykło się traktować jako odrębne światy. Owa odrębność, często wyolbrzymiana, nie jest aż tak znacząca, jak mogłoby się wydawać.

Kompozytorzy muzyki poważnej precyzyjnie definiują graficznie każdy element utworu, pozostawiając wykonawcy stosunkowo wąski margines interpretacji. W przypadku muzyki jazzowej sytuacja jest odwrotna: notacja schodzi na drugi plan. Ma raczej charakter szkicowy i stanowi jedynie punkt wyjścia do kreowania utworu na żywo. To główny powód, dla którego dorobek kompozytora klasycznego mierzy się liczbą opusów, a jazzmana – ilością nagranych płyt.

Jazzmani często sięgają po muzykę poważną i interpretują ją po swojemu jako efektem tych zabiegów ma być nie etiuda czy techniczna wprawka, ale eksperyment, próba stworzenia prawdziwego kalejdoskopu muzycznego.

Usłyszymy utwory w zróżnicowanym brzmieniu instrumentalnym – nigdy nie wykonywane i nie improwizowane przez składy zespołów jazzowych. Ciekawym łącznikiem pomiędzy tymi dwoma zdałoby się estetycznymi rodzajami sztuki jest wybór kompozycji muzyki klasycznej poszerzających rejony inspiracyjne tych obu muzycznych światów.

Print Friendly, PDF & Email